Kuzun

Kederle bakıyordu gözlerim. Kederle nefes alıp veriyordum. Ruhum kederden yorgun düşmüştü. Birkaç hafta öncesine kadar. Sadece o kadar. Fotoğraflarda görünüyordu hepsi. Aynalar çarpıyordu bunu yüzüme. Biliyordum. Bilmek ayrı acı veriyordu.

Birkaç hafta öncesine kadar.

Şimdi.

Artık.

Sadece.

Sıcak bir bedene daha sahibim.

Ruhuna,
Gözlerine,
Gülüşüne.

Kaderimin sunduğu o nadide hediyeye sahibim.

Nadide.

Dilim anlatamıyor.

Anlatmaya varmıyor.

Bir 'seviyorum' sadece.

O kadar.

Fakat, aslında, o kadardan da çok öte!

Daha öte!

Ve pek nadide!