26.10

Aslında Ekim'in 26'sı hakkında bir şeyler yazmayı planlamıştım, fakat şimdi fark ediyorum ki, unutmuşum.

O gün geçti. Ben yazamadım. Öyleyse şimdi hayli hayli hiç yazamam.

Yazık oldu. Oysa yazacaklarım güzel olacaktı. Kıyıya köşeye bile yazamadım. Gerçekten yazık oldu.

Şimdi hatırladım ya, üzüldüm buna.

Bazen kendimden nefret ediyorum. Bu da beni korkutuyor..

Kişisel yazılar-ımdan-dan da nefret ediyorum.

Sevgili Milena / Franz Kafka

"Ne olacak diye bugünden kafa patlatmaya ben de karşıyım -karşıyım, çünkü sen varsın yaşamımda, yalnız olsaydım, kimse engel olamazdı bu türlü düşüncelere-, gelecek günleri savaş yerine dönüyor insanın bugünden, toprak altüst olmuş, yarın kurulacak evin temellerini nasıl taşısın?"  

F.K.

Hayat, bazen gülünemeyecek kadar yorucu ve ciddi oluyor.

Aklım alamayacak.

Acıklı olan da bu kısım.

Neden ki yani?