15 Haziran 2011 Çarşamba

Bazı vakitler öylesine sıkkın oluyorum ki iyice patavatsızlaşasım geliyor. İnsanın yaşadıklarından dolayı birkaç ayda değişmesi üzücü bir yerde. Fakat üzüc olduğunu düşündüğüm an durup; yoo dostum artık umursamıyorum ve umursamamak da iyi oluyormuş diyorum.

Biraz daha, sivri dilimi göstermeye ve kuyruğumu sokmaya biraz daha diyorum. Zaten yıllar yılı sabretmekten, sabretmeye çalışmaktan bi hallere düştüm. O yüzden biraz daha diyorum.

Çocuk misali, canının istemedğini zorla yaptırana banane demesi gibi işte. O yüzden, BANANE! Bundan kelli, öylece elini kolunu sallayarak benim canımı sıkmak yok.

Kelime oyunları beni kandırmıyordu. O yüzden o küçük iyi niyetli görünen kelime oyunlu laflar beni etkileyemez. Yarası olan gocunsun artık.

Banane işte.

2 yorum:

beenmaya dedi ki...

kuzum noluyor kim böyle sınırlarda gezdiriyor seni yahu???

Azura dedi ki...

Ah sorma beenmaya, hangi birini anlatayım? :/ Hepimizin belli sınırları var. Tabiat benim bu kadar sessiz ve sakin olmamam konusunda uyarılar gönderiyor. Mesajı uygulamak gerek. :)