8 Kasım 2010 Pazartesi

Sadece..Öyle işte..

...

Aslında kimse, görmek istemeyenden daha kör değildir.

...

Beni en korkutan , dostluğumuzu kaybetme olasılığıydı. Eğer L.'nin kız arkadaşı olsaydım ve sonunda onu büsbütün kaybetmek olsaydı, ne yapardım bilmiyordum ve daha şimdiden, bana yeni birisiyle çıktığını söylediğinden beri, onunla zar zor konuşabiliyordum. İleri adım atmaktan korkuyor, geri adım atmayı kabul etmiyor ve olduğum yerde durma seçeneğini ise gerçekçilikten çok uzak buluyordum.

H.'den öğrendiğim bir başka şey de şuydu: bazen hayatta güzel şeylere ulaşabilmek için, körlemesine sıçrayışlar yapmak zorundaydınız.

Her şeyden öte, H. bana, büyük riskler almanın büyük keyifleri olduğunu öğretmişti.

Ama düşündüm de, kaybetmekten çok, kazanmaktan korkuyordum. Ama korkusuz olmazsan, hiçbir zaman elde ettiğine değer bir şeye sahip olamazdın.


S.B/ G.C.

1 yorum:

StummScream dedi ki...

Öyle bir zaman geliyor ki, kaybediceğin hiç birşey olmadığında riskleri üstlenip istediğine ulaşamasanda yaklaşıyorsun. Kaybetmiyor aksine hep kazanıyorsun.